CREATE ACCOUNT

*

*

*

*

*

*

FORGOT YOUR PASSWORD?

*

Verstrikte meeuw en meer

juni 2015

Elanden
Een paar weken geleden: opschudding bij natuurliefhebbers en –kenners. Er zouden wisenten, edelherten en elanden worden uitgezet in het duingebied. Dit om de verstruiking terug te dringen en de natuurbeleving te vergroten. Bij velen kwamen meteen beelden boven van de Oostvaardersplassen met kadavers van grote zoogdieren op een kaalgevreten vlakte. Dat bleek niet de bedoeling. Er werden ook andere bezwaren geopperd. Dorpsgenoot Kees Bruin schreef ze neer in een uitgebreide brief die op de website van de Texelse Courant werd gepubliceerd en die deels ook in de krant zelf terecht kwam. Bezwaren die ik allemaal kan onderschrijven. Gelukkig bleek later dat het allemaal niet zo'n vaart zou lopen en er eerst gedegen onderzoek gaat plaatsvinden naar nut, noodzaak, en mogelijkheden.

Vliegeren
Eind mei telde ik het aantal meeuwennesten in het Duinpark. Dat is het duingebied bij Ecomare. Daar broeden in kleine kolonies zowel zilver- en kleine mantelmeeuwen als stormmeeuwen. Van alle drie soorten tussen 100 en 200 paren. Ik tel de broedvogels daar voor SBB al vele decennia achtereen en zo krijgen we aardig inzicht in de ontwikkeling van de stand van de broedvogels. De meeste meeuwen broeden vlak achter de zeereep. Op sommige plaatsen in hoge helm met verspreid vlierstruweel. Wat meer naar binnen vinden we ook duindoornbosschages. In een kolonie vind je altijd wel kapotte eieren, dode donsjongen en af en toe een dood volwassen dier. Ook deze keer vond ik een dode stormmeeuw. Hij lag bijna ondersteboven in de hoge helm en toen ik wat beter keek zag ik de oorzaak van zijn overlijden. Vleugelpunt en poot waren verstrikt geraakt in een stuk vliegertouw. Dat was ongetwijfeld vanaf het strand de duinen ingewaaid. Ik heb het onfortuinlijke dier los gesneden, in de natuur moet je altijd een zakmes bij je hebben, en begon de vliegerlijn binnen te halen. Hier en daar zat hij vastgedraaid in de hoge vegetatie of een struikje. Spoedig kwam ik bij de vlieger uit. Maar ook de andere kant van de lijn moest nog worden opgeruimd. En ook dat ging niet zonder slag of stoot. Ook daar zat de lijn ergens achter vast en al spoedig kwam ik bij de oorzaak: nog een dode meeuw! Ook deze meeuw, ditmaal een Zilvermeeuw, was verstrikt geraakt in de draad. Deze vlakbij bij de haspel. Vlieger, de bijna geheel afgerolde draad en de haspel waren kennelijk in zijn geheel naar binnen gewaaid. Dat was al enige tijd geleden gebeurd en ook deze meeuw was dus morsdood.
Voor de meeuwenstand op ons eiland maken twee verongelukte meeuwen natuurlijk niet veel uit. Maar stel je eens voor: het dier raakt met poot of vleugel vast in de dunne, vrijwel onzichtbare maar loeisterke draad en probeert zich los te trekken. Hij begint te vechten en draait daarbij in de rondte. Daardoor raakt hij nog verder verstrikt. Op een gegeven moment zal hij er uitgeput mee stoppen. Maar na hoeveel tijd? Eén dag, twee dagen, misschien wel drie? Meeuwen zijn sterke vogels die best een aantal dagen zonder voedsel kunnen. Ten slotte zal hij door honger sterven. Dat is toch een vreselijke dood? De enige oplossing lijkt me vliegeraars te vertellen dat als ze hun vlieger in de harde wind verspelen, ze hem toch zullen moeten gaan bergen. En niet alleen de vlieger, maar ook de draad. Strandt een losgebroken vlieger in een hoge boom, dan wordt dat wel moeilijk......

Zomer?
Ondertussen raken we al aardig richting zomer. Maar over het voorjaarsweer kan ik niet heel erg enthousiast zijn. Vaak teveel wind en bovendien te koud. Volgens het KNMI lag de gemiddelde temperatuur over alle dagen in april gemeten, 1,4 graad onder het gemiddelde en die in mei zelfs 1,8 graad onder het gemiddelde (gemeten op Vlieland). Dat lijkt misschien niet veel, maar deze cijfers vormen toch een aardig percentage van maandgemiddelden van 9,2 en 13,1 voor resp. april en mei.

Adriaan Dijksen

TOP